อย่ามาสำออยคนร้อยเล่ห์
หัวใจโลเลล่อ หลอกไว้
บอกจริงๆกลัวฉันกลัวใจ
หลีกไปให้ไกลอย่าได้เจอ
นึกถึงวัน เธอพรอดรำพัน
กับฉัน ทุกวัน ละเมอ
เกือบช้ำ คำหวานเธอ
พร่ำเพ้อ เหมือนลม รำเพย
เกลียดคนหลายใจคนไร้ค่า
ร้อยพันมารยา ถ้าเฉลย
เที่ยวหว่านคารมหวังชมเชย
อย่ามาหวังเลยคนล่อลวง
*****
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น