หนุ่มสุพรรณฝันเฟื่อง - ชรัมภ์ เทพชัย

หนุ่มสุพรรณฝันเฟื่อง - ชรัมภ์ เทพชัย

ผมก่อนนี้คนศรีประจันต์

ผมเบื่อสุพรรณมาเที่ยวทำงานละแวกนี้

ผู้หญิงผู้หยังผมยังไม่มี

หน้าหนาวมาทีกลัดกลุ้มอุรา

อยากได้แฟนก็แสนลำเค็ญ

ผมเกี้ยวไม่เป็นมันยากมันเย็นเป็นหนักหนา

จะพูดกับเธอก็เหน่อออกมา

กลัวต้องขายหน้าต้องเก็บไปละเมอ

ผิวสาว ขาวจังยังติดตา

ผมอยากไปขายนาขนเงินมาหมั้นเธอ

กลางคืนก็ฝันฝันฝันเสมอ

แถมเพ้อ กับราตรี

โอ้คนงามอย่าหยามเหยียดกัน

สุ้มเสียงจำนรรก็เหน่อสุพรรณกันแบบนี้

แต่หัวใจรักผมหนักแน่นดีแม่น้องนวลศรีปราณีกันบ้างหนา

เนื้อเพลง คิดถึงพี่บ้างไหม

เนื้อเพลง - คิดถึงพี่บ้างไหม

คำร้อง/ทำนอง - ศักดิฺ์ เกิดศิริ

ลมหนาวโบกมา 

แก้วตาพี่จากไป

เจ้าคิดถึงพี่บ้างไหม 

เจ้าคิดถึงพี่บ้างไหม

ร้างกันคราใด 

พี่เปลี่ยวฤทัยเงียบเหงา

ลมหนาวโบกมา 

แก้วตาพี่จากไป

เจ้าทิ้งพี่ให้นอนหนาว 

เจ้าทิ้งพี่ให้นอนหนาว

ร้างกันทุกคราว 

พี่ต้องนอนหนาวตรอมใจ

เมื่อลมหนาวโบกมา 

หนาวเย็นอุรา

น้ำตาไหลหลั่ง 

รักพี่ยังคอยได้

กลับมาเถิดหนา

มาสัญญากันใหม่

เห็นใจพี่เถิดแก้วตา

ลมหนาวโบกมา

แก้วตาพี่จากไป

เจ้าทิ้งพี่ให้คอยหา

เจ้าทิ้งพี่ให้คอยหา

หนาวตรมวิญญา

พี่เที่ยวแลหาดวงใจ

เมื่อลมหนาวโบกมา

หนาวเย็นอุรา

น้ำตาไหลหลั่ง

รักพี่ยังคอยได้

กลับมาเถิดหนา

มาสัญญากันใหม่

เห็นใจพี่เถิดแก้วตา

ลมหนาวโบกมา

แก้วตาพี่จากไป

เจ้าทิ้งพี่ให้คอยหา

เจ้าทิ้งพี่ให้คอยหา

หนาวตรมวิญญา

พี่เที่ยวแลหาดวงใจ.

อยู่ไปเพื่อใคร (ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ)

 

อยู่ไปเพื่อใคร (ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ)

* จากกันไปไกลโดยไม่ทันที่จะเอ่ย

คำร่ำลา กันเลยสักคำ
เหลือทิ้งไว้ก็แต่เพียงฉัน 

กับความฝันว่าเรานั้น

จะอยู่เคียงคู่กัน
เปิดเปลือกตาโปรดมองดูฉัน 

ให้ฉันรู้ว่าเธอ ยังอยู่

ฟ้าพรากเธอจากไปไม่มีวันกลับ 

ทิ้งฉัน ให้อยู่ไปเพื่อใคร

** จดจำคืนวันความสัมพันธ์วันเก่าๆ

วันที่เราเคยมีต่อกัน
มีเธอเดินเคียงอยู่กับฉัน

ในคืนนั้นบนฟากฟ้า

ประดับไปด้วยดาว

เราต่างคนต่างแทนความรัก

ด้วยจำนวนของดาวมากมาย
ฉันขาดเธอ

ขาดคนช่วยมานับดาว

แล้วฉัน จะอยู่ไปเพื่อใคร

*** วอนให้ลมพัดพา

หยาดหยดน้ำตา

ส่งไปถึงเธอ
เพื่อให้เธอได้รู้ว่า

รักจะอยู่กับเรา นิรันดร์

( *,***,** )

สาวนครสวรรค์ - สายใย & ไหมพรม อุดมพร

คิดถึงที่รักฟากฟ้าไกล

เจอครั้งสุดท้าย

ที่ท่าตะโกเมื่อตอนสงกรานต์

นานนานเจอหน

ยิ่งซึ้งใจคนนครสวรรค์

ชุมสายปิงวังยมน่าน

สักขีพยานแห่งสองใจเรา

คนแดนอีสานอย่าผันแปร

ให้สาวสี่แควขื่นขมดวงแด

เพราะรอแล้วฟาวล์

บึงบอระเพ็ดขื่นขมนักเอย

น้องเลยหนาวหนาว

พี่จ๋าอย่าลืมความเก่า

คราวเที่ยวสงกรานต์เขาน้อยปีผ่านมา

งานเชิดสิงโตที่ปากน้ำโพ

เราเที่ยวด้วยกันสำราญเริงร่า

ชุมแสงทับกฤช

นั่งรถไฟเที่ยวชี้ชมนกปลา

เขตบึงกว้างไกลปลายฟ้า

ข้างทางลานตาบัวตูมบัวบาน

รักพ่อจอมขวัญหนุ่มบ้านไกล

อยากให้พี่ชายได้ย้อนมาเยือน

เหมือนตอนสงกรานต์

สะออนเหลือแสน

น้องคิดถึงแฟนบ่าวแดนอีสาน

สี่แควปิงวังยมน่าน

นครสวรรค์แหงนคอรอคอย

 

งานเชิดสิงโตที่ปากน้ำโพ

เราเที่ยวด้วยกันสำราญเริงร่า

ชุมแสงทับกฤช

นั่งรถไฟเที่ยวชี้ชมนกปลา

เขตบึงกว้างไกลปลายฟ้า

ข้างทางลานตาบัวตูมบัวบาน

รักพ่อจอมขวัญหนุ่มบ้านไกล

อยากให้พี่ชายได้ย้อนมาเยือน

เหมือนตอนสงกรานต์

สะออนเหลือแสน

น้องคิดถึงแฟนบ่าวแดนอีสาน

สี่แควปิงวังยมน่าน

นครสวรรค์แหงนคอรอคอย

นางครวญ

โอ้ว่า อกเอย 

คิดถึงคู่เชย ร้างไป

คิดถึง ดวงใจ 

จากไปให้ร้าวอารมณ์

คิดถึงอ้อมกอด 

สอดรัด กระหวัดชม

คิดถึงคู่สม ระทมฤดี

คิดถึงห้องหอ รอพี่

ราง ไม่มี ใครอยู่

คิดถึง แต่คู่ คอย คอย

น้ำ ตา ไหลหลั่ง

คิด ถึง คำสั่ง

ความหวัง หลุดลอย

เขนย ที่เคย เคียงคอย

ยังเป็น รูปรอย

ที่คอย ประทับใจ

แต่นี้ คงไม่มี รักมาอาลัย

รักรัญจวน ครวญไป

ครวญด้วยใจ อันรัญจวน

ทุกวัน ใจป่วน ครวญรำพัน

น้ำตา ไหลหลั่ง

คิด ถึง คำสั่ง

ความหวัง หลุดลอย

เขนย ที่เคย เคียงคอย

ยังเป็น รูปรอย

ที่คอย ประทับใจ

อย่างน้อย เคยให้คอย

รักมา อาลัย

น้อง ก็คอย คอยไป

คอยด้วยใจ อันรัญจวน

ทุกวัน ใจป่วน ครวญ รำพัน

***

แสงเดือน บทเพลงพระราชนิพนธ์

 

เพลงแสงเดือน

เป็นเพลงที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อเสด็จกลับฯมาประทับในประเทศไทยเป็นการถาวรแล้ว โปรดเกล้าฯให้พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ ทรงประพันธ์คำร้องทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษและโปรดเกล้าฯให้อัญเชิญไปประกอบการแสดงระบำบัลเล่ต์ซึ่งฝึกซ้อมโดยคุณหญิงเจเนเวียฟ เดมอนในงานพระราชกุศล ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร

 ทำนอง : พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช

คำร้อง : พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ

นวล						แสงนวลผ่องงามตา
แสงจันทรา						ส่องเรืองฟากฟ้าไกล
งาม						แสงงามผ่องอำไพ
ย้อมดวงใจ						ให้คงคลั่งไคล้เดือน
ชมแล้วชมเล่า						เฝ้าชะแง้แลดู
เพลินพิศเพลินอยู่						ไม่รู้ลืมเลือน
เดือน						แสงเดือนผ่องวันเพ็ญ
แสงจันทร์เพ็ญ						เด่นงามใดจะเหมือน
โฉมงามเทียบ						เปรียบเดือนแสนงาม

 

น่ารัก

น่ารักเมื่อเธออยู่ใกล้ หวานหวานละไม นี่แหละใจของเธอ ซ่อนใจ ฉันไม่กล้าเสนอ เกรงว่าฉันจะเก้อ เธอรักก่อนได้ไหม
หากรัก บอกมาค่อยๆ ขวัญฉันจะลอย ลิ่วไปไกลแสนไกล โธ่เอ๋ย ขวัญนั้นคงหวั่นไหว ยามที่เห็นเธอใกล้ ใจฉันสั่นละเมอ
ยิ่งคิด บางครั้งฉันก็ ท้อใจ ด้วยจนหนทาง รักเอ่ย ช่วยเผยอำพราง เปิดทางให้บ้าง สร้างสะพานรัก ทอดไว้ ให้ใจฉันข้าม แล้วฉันจะตาม ติดเธอไปทุกทาง บ่ายเย็น เช้าสายยามรุ่งสาง มอบใจรักเคียงข้าง จะไม่สร่างรักเธอ น่ารักเมื่อเธออยู่ใกล้ หวานหวานละไม หลับในความสัมพันธ์ มอบใจ ของเธอให้กับฉัน ตราบชั่วนิจนิรันดร์ จะยึดมั่นรักเธอ

*****

สายลมแห่งรัก

รักเคยพัดผ่านมา แล้วลับลาดั่งลม ทิ้งเพียงความขื่นขมอยู่ในใจ เฝ้ารอใครสักคน เมื่อสายลมพัดมาใกล้ อาจเจอใครสักคนที่ไม่ผ่านเลย เพียงสายลมแผ่วๆ ทำให้ใจสั่นๆ เธอคนนั้นเหมือนคนในฝันของใจ เพียงสายตาตรงกัน ทำให้ใจไหวๆ อยากจะรักอีกครั้งได้ไหม ฮึมๆ สายลมแห่งรักพัดมา ขอจงอย่าพารักไป อย่าพัดให้เธอห่างไกลให้เราห่างกัน หากลมได้ยินหัวใจ ขอจงเมตตาบ้างสักครั้ง ให้รักได้อยู่คู่กัน ให้เธอได้อยู่คู่ฉันตลอดไป หัวใจที่ขาดรัก เหมือนฟ้าที่ขาดดาว ทุกค่ำคืนเงียบเหงาและอ้างว้าง ได้เจอเธอวันนี้ เหมือนดังปาฏิหาริย์ ฟ้าบันดาลให้รักมาเกิดกลางใจ เพียงสายลมแผ่วๆ ทำให้ใจสั่นๆ เธอคนนั้นเหมือนคนในฝันของใจ เพียงสายตาตรงกัน ทำให้ใจไหวๆ อยากจะรักอีกครั้งได้ไหม ฮึมๆ สายลมแห่งรักพัดมา ขอจงอย่าพารักไป อย่าพัดให้เธอห่างไกลให้เราห่างกัน หากลมได้ยินหัวใจ ขอจงเมตตาบ้างสักครั้ง ให้รักได้อยู่คู่กัน ให้เธอได้อยู่คู่ฉันตลอดไป

*****

นกนางนวล

ย่างเข้าเดือน ตุลา ฝนเริ่มซา ลมหนาว โชยมา ท้องนภาจรดขอบน้ำ คลื่นไล่ตาม กระทบกัน. สุขใจ จริงเชียว เที่ยวบางปู ดูนกนางนวล ชวนให้ใจ ล่องลอย อิสระเสรี นก นางนวล นก นางนวล เจ้าบินลอยต่ำ กลับคืนสูงได้ แต่มนุษย์นั้นไซร้ ต่ำต้อยพลอยถูกย่ำยี. เจ้าบิน ไปมา เหมือนท้าทาย มนุษย์ อย่างฉัน ว่าใครกันที่สุขแท้ แม้เจ้าเป็นเพียงนกนางนวล นก นางนวล นก นางนวล เจ้าบินลอยต่ำ กลับคืนสูงได้ แต่มนุษย์นั้นไซร้ ต่ำต้อยพลอยถูกย่ำยี. เจ้าบิน ไปมา เหมือนท้าทาย มนุษย์ อย่างฉัน ว่าใครกันที่สุขแท้ แม้เจ้าเป็นเพียงนกนางนวล เจ้าบิน ไปมา อิสระเสรี เจ้าบิน ไปมา แม้เจ้าเป็นเพียงนกนางนวล เจ้าบิน ไปมา อิสระเสรี เจ้าบิน ไปมา แม้เจ้าเป็นเพียงนกนางนวล

*****

ชีวิตละคร

ตัว..ของเรา เป็นใครกันแน่ เฝ้าเปลี่ยนแปร ชีวิตทุกวันไป ตามแต่เขา ปั้นให้ บทบาทวาดไว้ สวมใส่ให้เดิน วันนี้จนมืดมนเหลือที่ แต่พรุ่งนี้ มั่งมีแสนเพลิดเพลิน ความผิดหวังบังเอิญ ที่ต้องเผชิญ เขาวางให้เต้นไป พอ..ปิดม่านเวที โอ้ นี่เราหรือนี่ ผิดแผกแหวกแนวไฉน หลงเพลิน บทบาทลีลาเรื่อยไป ลืมว่าโลกนี้ไซร้ ใครรู้บทตอน ครั้น หวนคืนยืนยังที่เก่า ดั่งคืนเหย้า อบอุ่นเหมือนคราก่อน ยิน แต่เสียงวิเวกวอน กู่เพรียกสะท้อน ละครเล่นจนสิ้นใจ

*****

ฝากรัก

 แม้นเพียงได้สบ นัยน์ ตา
ฉันยังประหม่า ลืม กาย
สิ้นความละอาย หักใจไม่วาย เพ้อ ชม
ดู ท่าทีอาจ-อง เร้าใจให้หลง รักนิยม
วงสังคม ต่างชื่นชม วิญญาณ์
หรือเทพบุตร จำ แลง
พระพรหมท่านแสร้ง แปลง มา
ท่วงทีวาจา เสน่ห์ตรึงตรา เร้า ใจ
ปล่อย ความรักชักนำ แล้วแต่กรรม นำไป
คร่ำครวญความนัย จากดวงใจ จริงเจียว
เฝ้า สงวน ตัว เพื่อให้เธอ คนเดียว
ไม่แลเหลียว ห่วงใย ใคร เลย

แม้เราจะอยู่ ไกล กัน ฉันคงรักมั่น ยืน ยง
ด้วยจิตพะวง ผูกพันซื่อตรง ฝัง ตรึง
ยาม อยู่เคียงตัวเธอ หัวใจพร่ำเพ้อ เผลอคนึง
ใจรักตรึง เฝ้ารำพึง คิด ไป
หวังเธอเป็นร่ม โพธิ์ ทอง
พิทักษ์ปกป้อง ปวง ภัย
ร่มรื่นหทัย หากได้ดวงใจ ไว้ อิง
ห่วง พะวงละเมอ รักแต่เธอ จริงจริง
ได้เธอพึ่งพิง มุ่งจะอิง จริงเจียว
เฝ้า สงวนตัว เพื่อให้เธอ คนเดียว
ไม่แลเหลียว ห่วง ใย ใคร เลย ..

*****

ฝากรักไว้ในเพลง

ฝากรักเอาไว้ในเพลง สักคำ
ขอให้เธอจดจำ เอาไว้
เพื่อจะได้คอยเตือน หัวใจ ฮืม..ฮืม
ว่าเราเคย ได้รักกัน..

ถ้อยคำที่ฉันได้มอบ กับเธอ
ขอให้ใจใฝ่ละเมอ เฝ้าฝัน
เพื่อจะได้เตือน ความสัมพันธ์ ฮืม..ฮืม
คำรักนั้น อย่าลืม..

ฟังเธอฟัง เอาไว้ เมื่อเรา ห่างไกล
เพลงจะได้ คอยเตือน
เมื่อยามเหงา ไม่มีเพื่อน
จะได้ คอยเตือน เหมือนฉันอยู่ ใกล้เธอ..

ฝากรัก เอาไว้ในเพลง ให้จำ
หัวใจฉันจะช้ำ ก็เพราะเธอ
ฝากใจมั่น ฝันละเมอ ฮืม..ฮืม
อยู่กับเธอ ผู้เดียว..

*****

ฝากลมวอน

เรืองแสงจันทร์ อันพิไล
พิศไปยิ่ง แสนงาม
เรืองแสงดาว วาววับ วาม
ยิ่งพาวาบหวามใจ
หริ่งหรีดกรีดกริ่ง ไกลๆ
ช่วยให้ใจหวน ละเมอ
จิตพะวงหลงเพ้อ เธอ อยู่ไหน
ฝากหัวใจ ใส่แสงดาว
อันพราวผ่องฟ้า ไกล
ฝากน้ำคำ พร่ำรักให้
เคล้าไปกับ สายลม
แม้เธอได้ยิน คำวอน
หัวใจให้อ่อน ชื่นชม
ฝากหัวใจ ให้นิยม สมรักเอย

ฝากหัวใจ ใส่แสงดาว
อันพราวผ่องฟ้าไกล
ฝากน้ำคำ พร่ำรักให้
เคล้าไปกับสายลม
แม้เธอได้ยิน คำวอน
หัวใจให้อ่อน ชื่นชม
ฝากหัวใจ ให้นิยม สมรักเอย

*****

นกขมิ้น

ค่ำคืน ฉันยืนอยู่เดียวดาย
เหลียวมองรอบกาย มิวายจะหวาดกลัว
มองนภามืดมัว สลัวเย็นย่ำ
ค่ำคืนเอ๋ย

ยามนภาคล้ำไปใกล้ค่ำ
ยินเสียงร่ำคำบอก เจ้าช่อดอกไม้เอ๋ย
เจ้าดอกขจร นกขมิ้นเหลืองอ่อน
ค่ำแล้วจะนอนไหนเอย เล่านกเอย

อกฉัน ทุกวันเฝ้าอาวรณ์
เหมือนคนพเนจร ฉันนอนไม่หลับเลย
หนาว พระพายพัดเชย
อกเอ๋ยหนาวสั่น สุดบั่นทอน

ยามนี้เราหลงทาง กลางค่ำ
ยินเสียงร่ำ คำบอก เจ้าช่อไม้ดอกเอ๋ย
เจ้าดอกขจร
ฉันร่อนเร่พเนจร ไม่รู้จะนอนไหนเอย เอ๋ยโอ้หัวอกเอย

บ้านใดหรือใครจะเอ็นดู
รับรองอุ้มชู เลี้ยงดูให้หลับนอน
นกขมิ้นเหลืองอ่อน
ค่ำไหนนอนนั่น อกฉันหมอง

ทนระกำ ช้ำใจยามค่ำ
ยินเสียงร่ำน้ำตก โอ้หัวอกเอ๋ย
อกโอ้อาวรณ์ ฉันไร้คู่ร่วมคอน
ต้องฝึกนอนหนาวเอย โอ้หัวอกเอย

เมื่อมอง หมายปองก็แลเห็น
หวิวในใจเต้น เหมือนเป็นเพียงแต่มอง
เหมือน พบรังจะครอง
แต่หมองเกรงที่ หวั่นจะมีเจ้าของ

ฟังสำเนียง เสียงเพลงครวญคร่ำ
ใครหนอร่ำ คำบอก เจ้าช่อดอกไม้เอ๋ย
เจ้าดอกขจร นกขมิ้นเหลืองอ่อน
ค่ำนี้จะนอนไหนเอย นอนที่

*****

คำคน

พี่ ระทมอยู่เดียวดาย
ความ สุขที่หมายคลายคืน
เจ้า ลืมรักเคยภิรมณ์ ชมชื่น
เพียงฟังน้ำคำคนอื่น
เจ้าคืนสัญญาแห่งใจ
..อันคำคน เวียนวนลอย ลม
ควรหรือเจ้ามาเศร้าตรม
เอาอารมณ์ของตัวเป็นใหญ่
เก็บมาวู่วาม
หลงลืมแม้ความยับยั้งชั่งใจ
ตัดเยื่อ ตัดใย
ทอดทิ้งให้พี่ อกตรม
..เจ้า คิดเอาแต่ใจ ตน
ลืม เหตุลืมผลงายงม
แต่เพียงน้ำคำวาจา ปรารมภ์
ควรหรือยึดเอามาตรม
ระทมแล้วเลยเปลี่ยนไป
..อันอารมณ์ หากเหนือเหตุผล
ความแค้นก็แน่นกมล
กลายเป็นคนคิดสั้นไปได้
หักความระทม
ยกเอาอารมณ์ทิ้งให้ห่างไกล
จะเห็น หัวใจ
แล้วจะรักใคร เจ้าเอย.

*****

ลาทีความระทม

ฉันทนเจ็บช้ำ
ระกำอกร้าว เมื่อคราวสูญสิ้น
เฝ้ากินน้ำตา ขมขื่น
ฉันทนปวดใจทนทุกข์วันคืน
ซบหน้าสะอื้น กล้ำกลืนแต่ความทุกข์ระทม

ฉันจำไม่หายว่าใครฆ่าฉัน
ฝังใจจำมั่น ยอกใจทุกวัน ฝืนข่ม
สายเกลียวแห่งใจสลายลอยลม
มันปวดระบม มันขื่นมันขม เท่าไร

เจ็บ ยัง ฝัง จำ
ขอจำ ตราบถึงวันตาย
น้ำตาหลั่งโลมสนิมในใจ
รินท่วม ทรวงในชโลมแผลใจร้าวราน

สิ้นกันชาตินี้
สิ้นทีเรื่องหลังที่ฝังใจมั่น
โปรดลืมให้มัน พ้นผ่าน
ฉันทนปวดใจพอแล้วนงคราญ
จงอย่ารังควานตามล่าตามผลาญอีกเลย.

*****

เว้าอีสาน

โอ้สะละบาเด้อสาว สวยดี สิวะจังน้อง
ขาวดี สิวะจังเจ้า ผู้ฮายสะละบาจังอาย
ซัง บ่ไปเกิดกำ อยู่เมืองคำ เมือง ใหญ่
ผู้ฮาย จัง อ้าย เกิดได้สะละบาบ่คือ
สั่งน้องนา นาง นา สาว ตา ผู้งาม เอย

.โอ้สะละวาน้องสาว ขาวเสียจริงหนอนาง
พบกลางทางเจ้าสิบังผ้าห่ม
พี่ จะขอเชยชม อกนางห่ม ตึง ตัว

.แม้นจะให้ชมสมใจ ถึงไฟพี่ก็ลุยเล่นเพลิน
ถึงสูงเนินพี่ก็ปีนเล่นทั่ว
แม้น ว่ามีหนามรั้วพี่เดินเสียทั่ว เที่ยว ตาม

.โอยถ้าไม่ได้สมใจ ไฟก็จะตามเผาตัว
ทั้งหนามรั้วจะ ทิ่มมิดด้าม
รักเจ้านั้นคอยตามดั่งไฟร้อนพล่าม กลางทรวง

.โอ้สะดะวาเด้อสาว สวยดีสิวะจังน้อง
ขาวดีสิวะจังเจ้า ผู้ฮายสะดาวาจังอาย
ซัง บ่ไปกินแกลบอยู่หัวมอง น้ำ ไกล
ผู้ฮายสะละบาจังอาย
กินได้สะละบาบ่คือ สั่งน้องนา นาง นา
สาว ตา ผู้งาม เอย..

*****

รักที่อยากลืม

ปลิดปลิวเคว้งคว้าง
ชีวิตฉันดั่งใบไม้ที่หลุดลอย
น้ำตาฉันเป็นลำธาร
อาบรักที่ผิดหวังในตัวเธอ

ร้องทุกข์กับพื้นทราย
ที่เผลอใจไปรักเธอ
จึงต้องมานั่งซึมเหม่อ
เพราะรักเธอเพียงข้างเดียว

หยาดฝนข้ามฟ้า
ชีวิตฉันปรารถนาเธอผู้เดียว
รักเอยเหมือนดั่งคมเคียว
เกี่ยวแม้ข้าวที่เขียวยังคานา

ฝนเอยจงเป็นพยาน
ข้าขอวานจงเมตตา
จงช่วยทำให้ใจข้า
ได้ร้างราลืมรักลง

จงช่วยทำให้ใจข้า ได้ร้างรา.. ลืมรักลง ..

*****

ม่าย

งาม พิศยิ่งงามกินใจ หาใครยากเหมือน
ร้อน เสน่ห์แรงจริงบังอร เร่าร้อนเหลือเกิน
หลงไหลในตัวเจ้า หลงเอาไปฝันเพลิน

ม่าย เธอเป็นแม่ม่ายรูปสวย ฉันจึงต้องช่วยดูแล
เธอเป็นคนดีแท้ๆ ใครชิดยิ่งแพ้อารมณ์
มีมณีอยู่ในมือ ยังคิดแย่งยื้ออาจม
มีเพชรจริงให้ชื่นชม ทำไม่ไปงมเนื้อพลอย

งาม เยื้อยย่างงามจริงๆ ดั่งนางสิงห์เดินดอย
ใจ นั้นใช่คนใจลอย ไม่เคยถอยอธรรม
หลงรักเธอล้นทรวง หมายควงเคียงประจำ

ม่าย เธอเป็นแม่ม่ายรูปสวย ฉันจึงต้องช่วยดูแล
เธอเป็นคนดีแท้ๆ ใครชิดยิ่งแพ้อารมณ์
ประคองมณีไม่เคยทำ ให้เธอต้องชำตรอมตรม
มีเพชรจริงให้ชื่นชม ฉันคงไม่งมเนื้อพลอย

*****

ผู้คุ้มภัย

อยู่ลำพัง เพียงเรา ไม่มีเขา หรือใคร
จะทำให้เธอ เจ็บอีกแล้ว
ฉันเข้าใจ เธอดี เพราะเคยโดน เธอทำ
ดั่งที่เขา ได้ทำ กับเธอ
หยุดร้องไห้ เถิดหนา หยุดเถิดหนา ขอร้อง
อย่าให้ฉันนั้นต้อง ขาดใจ
เธอช้ำมาก เพียงใด ฉันช้ำใจ ยิ่งกว่า
โอ้เธอจํา รู้ไหมว่า ยังมีฉัน
เธอรู้ไหม ว่าใครจงรักภักดี
ใจดวงนี้ ผู้ไม่มีวันรักใคร
อ้อมกอดฉัน คอยเธอเท่านั้น มาเคียงใกล้
แม้มันจะนานเท่าไร ก็จะรอ
เป็นไปได้ไหม ขอให้ฉันเป็นผู้ คุ้มภัย
ขอให้ฉัน ได้เช็ดน้ำตา ที่เปียกปอน
ให้ฉันกอดเธอ สักครั้ง เหมือนดังก่อน
ให้เธอหายร้าวรอน ขอได้ไหม
ขอให้ฉันเป็นผู้ คุ้มภัย
ขอให้ฉัน ได้เช็ดน้ำตา ที่เปียกปอน
ให้ฉันกอดเธอ สักครั้ง เหมือนดังก่อน
ให้เธอหายร้าวรอน ขอได้ไหม
ขอให้เป็นฉัน ..

*****