รักเธอไม่ถึงบาท

ตายหรือเปล่าเมื่อฉันสูญเสียเธอไป
ไม่ตายใช่ไหมยังหายใจดีดีอยู่
แม้ยิ้มไม่ชื่นแฝงรอยขมขื่นอดสู
ถึงไม่สดไม่หรูก็อยู่ได้อย่างละออ

แกงถ้วยเก่าตักกินจนลิ้นเธอชา
รสไม่เสน่หายามหิวก็กลืนลงคอ
โชคดีเจอใหม่ไฉไลหรูกว่าสิหนอ
ได้กลิ่นน้ำลายสอแรงรสพอทิ้งฉันไปได้

สมควรกันไหมกับใจถ้าคิดจะแค้น
เศษหนึ่งส่วนแสนน้อยเกินเอามาใส่ใจ
ใช่เธอคนแรกที่คิดอย่างนี้เมื่อไหร่
เป็นธรรมชาติวิสัยของชายที่เดินบนดิน

เมินเสียเถิดอย่าหวังจะเห็นน้ำตา
เค้นใจจนล้าอย่าหวังเลยมันจะริน
ถ้าเงินเหรียญบาทฉันทำร่วงหล่นจมดิน
อาจจะพอได้ยินฉันร้องไห้เสียดายมันบ้าง

*****