ชีวิตละคร

ตัว..ของเรา เป็นใครกันแน่ เฝ้าเปลี่ยนแปร ชีวิตทุกวันไป ตามแต่เขา ปั้นให้ บทบาทวาดไว้ สวมใส่ให้เดิน วันนี้จนมืดมนเหลือที่ แต่พรุ่งนี้ มั่งมีแสนเพลิดเพลิน ความผิดหวังบังเอิญ ที่ต้องเผชิญ เขาวางให้เต้นไป พอ..ปิดม่านเวที โอ้ นี่เราหรือนี่ ผิดแผกแหวกแนวไฉน หลงเพลิน บทบาทลีลาเรื่อยไป ลืมว่าโลกนี้ไซร้ ใครรู้บทตอน ครั้น หวนคืนยืนยังที่เก่า ดั่งคืนเหย้า อบอุ่นเหมือนคราก่อน ยิน แต่เสียงวิเวกวอน กู่เพรียกสะท้อน ละครเล่นจนสิ้นใจ

*****