เนื้อเพลง Coward of the county - Kenny Rogers
Everyone considered him
the coward of the county.He'd never stood
one single time
to prove the county wrong.
His mama named him Tommy
but folks just called him yellow
Something always told me
they were reading Tommy wrong
.He was only ten years old
when his daddy died in prison.
I looked after Tommy
'cause he was my brother's son
I still recall the final words
my brother said to Tommy
"Son, my life is over
but yours has just begun"
."Promise me, son,
not to do the things I've done
Walk away from trouble
if you can.
It won't mean you're weak
if you turn the other cheek
I hope you're old enough
to understand.
Son, you don't have
to fight to be a man"
.There's someone for everyone
and Tommy's love was Becky
In her arms he didn't have
to prove he was a man.
One day while he was working,
the Gatlin boys came calling
They took turns at Becky
(There was three of them)
.Tommy opened up the door
and saw his Becky crying.
The torn dress,
the shattered look was
more than he could stand
He reached above the fireplace,
and took down his daddy's picture
As his tears fell
on his daddy's face,
he heard these words again
."Promise me, son,
not to do the things I've done
Walk away from trouble
if you can.
It won't mean you're weak
if you turn the other cheek
I hope you're old enough
to understand.
Son, you don't have
to fight to be a man"
.The Gatlin boys
just laughed at him
when he walked into the bar room
One of them got up and met him
half way cross the floor
When Tommy turned around
they said
"Hey look! Old yellow's leaving"
But you could've heard a pin drop
when Tommy stopped
and locked the door
.Twenty years of crawling
was bottled up inside him.
He wouldn't hold nothing back
he let'em have it all.
When Tommy left the bar room,
not a Gatlin boy was standing
He said, "This one's for Becky",
as he watched the last one fall
(And I heard him say)
."I promised you, dad,
not to do the things you've done
I walk away from trouble
when I can
Now please don't think I'm weak
I didn't turn the other cheek
And papa,
I should hope you understand
Sometimes you gotta fight
when you're a man"
.Everyone considered him
the coward of the county
ใครต่อใครต่างมองว่าเขา
เป็นคนขี้ขลาดตาขาวประจำเมือง
เขาไม่เคยแม้แต่จะลุกขึ้นสู้
เพื่อพิสูจน์ให้คนในเมืองเห็นว่าพวกเขาคิดผิด
แม่ตั้งชื่อเขาว่าทอมมี่
แต่ชาวบ้านกลับเรียกเขาว่าไอ้ขี้ขลาด
แต่ลึกๆ แล้วฉันกลับรู้สึกเสมอว่า
พวกเขาเข้าใจทอมมี่ผิดไป
เขาอายุเพียงสิบขวบเท่านั้น
ตอนที่พ่อของเขาเสียชีวิตในคุก
ฉันคอยดูแลทอมมี่
เพราะเขาเป็นลูกชายของพี่ชายฉัน
ฉันยังจำคำพูดสุดท้าย
ที่พี่ชายพูดกับทอมมี่ได้ดี
"ลูกเอ๋ย ชีวิตพ่อมันจบสิ้นลงแล้ว
แต่ชีวิตของลูกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น"
"สัญญากับพ่อสิลูก
ว่าจะไม่ทำในสิ่งที่พ่อเคยทำลงไป
จงเดินหนีจากเรื่องเดือดร้อน
หากลูกทำได้
การยอมถอยหรือยอมให้อภัย
ไม่ได้แปลว่าลูกเป็นคนอ่อนแอหรอกนะ
พ่อหวังว่าลูกจะโตพอ
ที่จะเข้าใจเรื่องนี้
ลูกไม่จำเป็นต้องใช้การต่อสู้
เพื่อพิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายหรอกนะ"
คนเราย่อมมีคู่ชีวิตของตนเอง
และคนรักของทอมมี่ก็คือเบ็คกี้
ในอ้อมกอดของเธอ เขาไม่จำเป็นต้อง
พิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายให้ใครเห็นเลย
วันหนึ่งขณะที่เขากำลังทำงานอยู่
พวกพี่น้องตระกูลแกตลินก็บุกเข้ามาหาเรื่อง
พวกมันผลัดกันรุมทำร้ายเบ็คกี้
(พวกมันมีกันอยู่สามคน)
ทอมมี่เปิดประตูเข้ามา
และเห็นเบ็คกี้กำลังร้องไห้ ชุดที่ขาดวิ่น
และแววตาที่แตกสลายของเธอ
เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจทนเห็นได้ไหว
เขาเอื้อมมือขึ้นไปเหนือเตาผิง
แล้วหยิบรูปถ่ายของพ่อลงมา
ขณะที่หยาดน้ำตาของเขา
หยดลงบนใบหน้าของพ่อในรูป
เขาก็ได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นก้องขึ้นมาอีกครั้ง
"สัญญากับพ่อสิลูก
ว่าจะไม่ทำในสิ่งที่พ่อเคยทำลงไป
จงเดินหนีจากเรื่องเดือดร้อน
หากลูกทำได้
การยอมถอยหรือให้อภัย
ไม่ได้แปลว่าลูกเป็นคนอ่อนแอหรอกนะ
พ่อหวังว่าลูกจะโตพอ
ที่จะเข้าใจเรื่องนี้
ลูกเอ๋ย... ลูกไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเข้าแลก
เพื่อพิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายหรอก"
.พวกพี่น้องตระกูลแกตลิน
ต่างพากันหัวเราะเยาะเขา
ตอนที่เขาเดินเข้ามาในบาร์
หนึ่งในนั้นลุกขึ้นเดินตรงมาหาเขา
กลางห้องโถงนั้น
เมื่อทอมมี่หันหลังกลับ
พวกนั้นก็พูดขึ้นว่า
"เฮ้ย ดูนั่นสิ! ไอ้ขี้ขลาดกำลังจะหนีไปแล้ว"
แต่แล้วความเงียบงันก็เข้าปกคลุมจนได้ยินแม้เสียงเข็มตกพื้น
เมื่อทอมมี่หยุดเดิน
แล้วหันไปล็อคประตู
.ความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมาตลอด 20 ปี
ระเบิดออกมาจากข้างในตัวเขา
เขาไม่คิดจะยั้งมืออีกต่อไป
เขาจัดหนักใส่พวกนั้นจนหมดเปลือก
เมื่อทอมมี่เดินออกจากบาร์
ไม่มีพี่น้องตระกูลแกตลินคนไหนยืนหยัดอยู่ได้เลย
เขาพูดว่า "นี่เพื่อเบ็คกี้นะ"
ขณะมองดูคนสุดท้ายล้มลงไปกองกับพื้น
(และฉันก็ได้ยินเขาพูดว่า)
."ผมสัญญากับพ่อแล้วไง
ว่าจะไม่ทำในสิ่งที่พ่อเคยทำ
ผมเลือกที่จะเดินหนีจากเรื่องเดือดร้อน
เท่าที่ผมจะทำได้
แต่อย่ามองว่าผมอ่อนแอเลยนะ
เพราะครั้งนี้ผมไม่ได้เลือกที่จะยอมถอย
และพ่อครับ...
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
ว่าบางครั้งลูกผู้ชายก็จำเป็นต้องสู้"
.ใครต่อใครต่างมองว่าเขา
เป็นคนขี้ขลาดแห่งเมืองนี้
เป็นคนขี้ขลาดตาขาวประจำเมือง
เขาไม่เคยแม้แต่จะลุกขึ้นสู้
เพื่อพิสูจน์ให้คนในเมืองเห็นว่าพวกเขาคิดผิด
แม่ตั้งชื่อเขาว่าทอมมี่
แต่ชาวบ้านกลับเรียกเขาว่าไอ้ขี้ขลาด
แต่ลึกๆ แล้วฉันกลับรู้สึกเสมอว่า
พวกเขาเข้าใจทอมมี่ผิดไป
เขาอายุเพียงสิบขวบเท่านั้น
ตอนที่พ่อของเขาเสียชีวิตในคุก
ฉันคอยดูแลทอมมี่
เพราะเขาเป็นลูกชายของพี่ชายฉัน
ฉันยังจำคำพูดสุดท้าย
ที่พี่ชายพูดกับทอมมี่ได้ดี
"ลูกเอ๋ย ชีวิตพ่อมันจบสิ้นลงแล้ว
แต่ชีวิตของลูกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น"
"สัญญากับพ่อสิลูก
ว่าจะไม่ทำในสิ่งที่พ่อเคยทำลงไป
จงเดินหนีจากเรื่องเดือดร้อน
หากลูกทำได้
การยอมถอยหรือยอมให้อภัย
ไม่ได้แปลว่าลูกเป็นคนอ่อนแอหรอกนะ
พ่อหวังว่าลูกจะโตพอ
ที่จะเข้าใจเรื่องนี้
ลูกไม่จำเป็นต้องใช้การต่อสู้
เพื่อพิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายหรอกนะ"
คนเราย่อมมีคู่ชีวิตของตนเอง
และคนรักของทอมมี่ก็คือเบ็คกี้
ในอ้อมกอดของเธอ เขาไม่จำเป็นต้อง
พิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายให้ใครเห็นเลย
วันหนึ่งขณะที่เขากำลังทำงานอยู่
พวกพี่น้องตระกูลแกตลินก็บุกเข้ามาหาเรื่อง
พวกมันผลัดกันรุมทำร้ายเบ็คกี้
(พวกมันมีกันอยู่สามคน)
ทอมมี่เปิดประตูเข้ามา
และเห็นเบ็คกี้กำลังร้องไห้ ชุดที่ขาดวิ่น
และแววตาที่แตกสลายของเธอ
เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจทนเห็นได้ไหว
เขาเอื้อมมือขึ้นไปเหนือเตาผิง
แล้วหยิบรูปถ่ายของพ่อลงมา
ขณะที่หยาดน้ำตาของเขา
หยดลงบนใบหน้าของพ่อในรูป
เขาก็ได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นก้องขึ้นมาอีกครั้ง
"สัญญากับพ่อสิลูก
ว่าจะไม่ทำในสิ่งที่พ่อเคยทำลงไป
จงเดินหนีจากเรื่องเดือดร้อน
หากลูกทำได้
การยอมถอยหรือให้อภัย
ไม่ได้แปลว่าลูกเป็นคนอ่อนแอหรอกนะ
พ่อหวังว่าลูกจะโตพอ
ที่จะเข้าใจเรื่องนี้
ลูกเอ๋ย... ลูกไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเข้าแลก
เพื่อพิสูจน์ความเป็นลูกผู้ชายหรอก"
.พวกพี่น้องตระกูลแกตลิน
ต่างพากันหัวเราะเยาะเขา
ตอนที่เขาเดินเข้ามาในบาร์
หนึ่งในนั้นลุกขึ้นเดินตรงมาหาเขา
กลางห้องโถงนั้น
เมื่อทอมมี่หันหลังกลับ
พวกนั้นก็พูดขึ้นว่า
"เฮ้ย ดูนั่นสิ! ไอ้ขี้ขลาดกำลังจะหนีไปแล้ว"
แต่แล้วความเงียบงันก็เข้าปกคลุมจนได้ยินแม้เสียงเข็มตกพื้น
เมื่อทอมมี่หยุดเดิน
แล้วหันไปล็อคประตู
.ความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมาตลอด 20 ปี
ระเบิดออกมาจากข้างในตัวเขา
เขาไม่คิดจะยั้งมืออีกต่อไป
เขาจัดหนักใส่พวกนั้นจนหมดเปลือก
เมื่อทอมมี่เดินออกจากบาร์
ไม่มีพี่น้องตระกูลแกตลินคนไหนยืนหยัดอยู่ได้เลย
เขาพูดว่า "นี่เพื่อเบ็คกี้นะ"
ขณะมองดูคนสุดท้ายล้มลงไปกองกับพื้น
(และฉันก็ได้ยินเขาพูดว่า)
."ผมสัญญากับพ่อแล้วไง
ว่าจะไม่ทำในสิ่งที่พ่อเคยทำ
ผมเลือกที่จะเดินหนีจากเรื่องเดือดร้อน
เท่าที่ผมจะทำได้
แต่อย่ามองว่าผมอ่อนแอเลยนะ
เพราะครั้งนี้ผมไม่ได้เลือกที่จะยอมถอย
และพ่อครับ...
ผมหวังว่าพ่อจะเข้าใจ
ว่าบางครั้งลูกผู้ชายก็จำเป็นต้องสู้"
.ใครต่อใครต่างมองว่าเขา
เป็นคนขี้ขลาดแห่งเมืองนี้
